Acılı anne Ebru Şallı'dan yürek yakan açıklama

Acılı anne Ebru Şallı 22 gün önce 10 yaşındaki oğlu Pars'ı kaybetmişti. Şallı, oğlunun ölümünden sonra geçirdiği ilk anneler gününü anlattı.

Acılı anne Ebru Şallı'dan yürek yakan açıklama

Acılı anne Ebru Şallı 22 gün önce 10 yaşındaki oğlu Pars'ı kaybetmişti. Şallı, oğlunun ölümünden sonra geçirdiği ilk anneler gününü anlattı.

Acılı anne Ebru Şallı'dan yürek yakan açıklama
10 Mayıs 2020 - 11:57

Oğlu Pars'ı lenf kanserinden kaybettikten sonra evinde inzivaya çekilen Ebru Şallı ilk kez yaşadıklarını anlattı.

"BEN HALA PONÇİKLE YAŞIYORUM"
Şallı, çocukluğundan beri güçlü bir karaktere sahip olduğunu fakat evlat acısının hiçbir acıya benzemediğini söyledi. Gözü yaşlı anne "Hiçbir acıya benzemiyormuş! Bitiyorsun! Üstelik daha çok başındayım her şeyin. Bugün 22. gün. Hayatta olmadığını, nefes almadığını, bana, “Güzel annem” diyemeyeceğini, o tatlı gözleriyle derin derin bakamayacağını kabul edemiyorum. Ben Ponçik'le yaşıyorum hala…" dedi.



Zaman zaman oğlunu halen hastanede gibi düşündüğünü söyleyen Şallı hastalık sürecini ilk kez bu sözlerle anlattı; 'Evet. Biz iki yıl çektik bu hastalığı, hastanede yaşıyor gibiydik. Son üç ayımız kötüydü. Ama hastane sürecinde çok güzel günlerimiz de oldu. Şimdi de sanki hala orada, sanki gidip görebilirim… "

"10 YAŞ NEDİR Kİ? KÜÇÜCÜKTÜ DAHA..."

Oysa Ponçik, Zekeriyaköy'de bir mezarlıkta… Toprağın altında… Mezar taşında, 10 yaşındaki oğlumun adını gördüğümde inanamıyorum… 10 yaş nedir ki?! Küçücüktü daha… Daha önünde yaşayacağı bir hayat vardı… Doyamadım oğluma… Hiçbirimiz doyamadık… (Ağlıyor) Sık sık gidiyorum yanına. Sohbet ediyorum. Sanki beni duyuyor gibi geliyor. Allah'tan yemyeşil bir yer, kuşlar ötüyor filan, mezarlığın güzeli olmaz ama burası, küçük bir çocuğu korkutmayacak bir yer. Ponçiğimin enerjisi çok güzeldi, mezarlığının enerjisi de öyle. İşte orada dua ederken, “Evet ya, gitti!” diyorum. Artık hastanede ve hayatta olmadığını ancak mezarlıktayken idrak edebiliyorum… Ama normal di mi? Çok yeni daha. Kafam gidip geliyor. Durup dururken ağlamaya başlıyorum mesela. Kabullenme sürecindeyim belki de. Gerçi 2 yıldır acı çekiyordum. Yansıtmamaya çalışsam da gerçek bu…'

"BİTTİ Mİ DERKEN TEKRAR BAŞLIYOR"


Anne olarak yaşadığı en kötü deneyimi şeyi böyle anlatıyor Ebru Şallı 'Birileri, içime atmış gibi. Üzerinde alevler olan bir top. Oradan oraya çarpıyor içimde. Dönüyor dönüyor, tüm vücudumu sarıyor. Sonra kora dönüyor, o koru da hissediyorum. “Bitti mi yoksa?” derken, yangın tekrar başlıyor. İlacın ya da herhangi bir şeyin fayda edeceğini düşünmüyorum. Belki mental olarak bir süre edecektir. Ama sürekli ilaçla da yaşanmaz. Yapacak bir şey yok, ateş düştüğü yeri yakıyor. Ömür boyu da yakacak.
 

YORUMLAR

  • 0 Yorum